မဟာသုဘိနဇာတ်တော်

မဟာသုဘိနဇာတ်တော်

ဘုရားရှင်လက်ထက်တော်အခါက ရွှေပြည်တော်သီဟိုဠ်၌ မင်းပြုတော်မူသော မဟာသုဘိနမင်းတရားသည် မင်းအဖြစ်ကို မစိုးရိမ်၊ ရဟန်းပြု၍ တောသို့ဝင်ကာ သမထ, ဝိပဿနာတရားကို ပွားများတော်မူသည်။ ထိုမင်းတရားကြီးသည် သေလွန်၍ နတ်ပြည်သို့ လားလေသည်။ သို့ရာတွင် ထိုမင်းတရားကြီး၏ အိပ်မက်တော်ကို မဟာသုဘိနမင်းတရားကြီး၏ သားတော် မဟာသုဘိနမင်းသားသည် မင်းအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူပြီးနောက် မင်းအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူပြီးနောက်လည်း သာသနာတော်မြတ်ကြီး၏ အကျိုးကို အဘက်ဘက်မှ ဆောင်ရွက်တော်မူကြသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သာသနာတော်မြတ်ကြီးသည် အနှစ်တစ်ရာထက်၊ အနှစ်တစ်ထောင်ထက်၊ အနှစ်တစ်သောင်းထက်ပင် တည်တံ့တော်မူသည်။

မင်းတရားကြီးသည် သာသနာတော်၏ အကျိုးကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် အထူးအားကိုးတော်မူရသော အမ္ဗပါလ မင်းသားကို ခေါ်တော်မူ၍ ဤသို့ မိန့်တော်မူသည်ကား –

“အမ္ဗပါလ မင်းသား၊ သင်ကား ငါ၏ သားတော် ဖြစ်သည်နှင့်အညီ၊ သာသနာတော်မြတ်ကြီး၏ အကျိုးကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရပေမည်။ ယခုအခါ ငါကား အသက်အရွယ် ကြီးရင့်လာပြီ ဖြစ်၍၊ မကြာမီ ကွယ်လွန်ရတော့မည်။ ထို့ကြောင့် သာသနာတော်မြတ်ကြီး၏ အကျိုးကို သင်ကား ဆက်လက်၍ ဆောင်ရွက်ရပေဦးမည်။ ငါကား အမ္ဗပါလ မင်းသားအား ငါ၏ သားတော်ဟု သာမက၊ သာသနာတော်၏ သားတော်တစ်ပါးအဖြစ်လည်း မြင်တော်မူပေသည်။”

အမ္ဗပါလ မင်းသားသည် မင်းတရားကြီး၏ မိန့်ကြားတော်မူချက်ကို ကြားနာတော်မူပြီးနောက်၊ ခေါင်းကိုငုံ့၍ ရှိခိုးတော်မူသည်ကား –

“အဖဘုရား၊ မင်းကား အဖဘုရား၏ မိန့်ကြားတော်မူချက်ကို လုံ့လပြု၍ လိုက်နာပါမည်။ သာသနာတော်မြတ်ကြီး၏ အကျိုးကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် မည်သည့်အရာကိုမဆို အဖဘုရား၏ အမိန့်တော်အတိုင်း မင်းကား လိုက်နာပါမည်။”

ထိုအခါမှစ၍ အမ္ဗပါလ မင်းသားသည် သာသနာတော်အကျိုးကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် တက်ကြွစွာ ပါဝင်တော်မူသည်။ မင်းတရားကြီး၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ပိဋကတ်ကျမ်းဂန်တို့ကို ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခြင်း၊ ကျောင်းတိုက်ကြီးများ ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းခြင်း၊ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို ကျင့်သုံးတော်မူကြသော ရဟန်းသံဃာတော်အရှင်သူမြတ်တို့ကို ပင့်ဖိတ်၍ တရားအားထုတ်ရန် အတွက် ကျောင်းတိုက်ကြီးများကို လှူဒါန်းခြင်း စသည်တို့ကို အားတက်သရော ဆောင်ရွက်တော်မူသည်။

ထိုသို့ ဆောင်ရွက်တော်မူရာတွင် အမ္ဗပါလ မင်းသားသည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ကို အလွန်ကြည်ညိုတော်မူသော မဟာသမယ မင်းသမီးနှင့် အတူတကွ ဆောင်ရွက်တော်မူသည်။ မဟာသမယ မင်းသမီးကား လှပခန့်ညားရုံ သာမက၊ ပညာဉာဏ်လည်း ထက်မြက်တော်မူသည်။ သာသနာတော်မြတ်ကြီး၏ အကျိုးကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် အမ္ဗပါလ မင်းသားနှင့် အတူတကွ ပါဝင်တော်မူသည်။

တစ်နေ့သော် အမ္ဗပါလ မင်းသားနှင့် မဟာသမယ မင်းသမီးတို့သည် မဟာနန္ဒ၀င်ကျောင်းတော်ကြီးသို့ လာရောက်၍ သီတင်းသုံးတော်မူနေကြသော ဆရာတော်ကြီးအား ဖူးမြော် ရှိခိုးတော်မူကြသည်။ ထိုအခါ ဆရာတော်ကြီးက ဤသို့ မိန့်ကြားတော်မူသည်ကား –

“အမ္ဗပါလ မင်းသား၊ မဟာသမယ မင်းသမီး၊ သင်တို့နှစ်ဦးကား သာသနာတော်မြတ်ကြီး၏ အကျိုးကို အလွန်ဆောင်ရွက်တော်မူကြပေသည်။ သင်တို့ကား သာသနာတော်၏ အလင်းတိုင်ကြီးများ ဖြစ်ကြပေသည်။ သင်တို့၏ ကောင်းမှုကုသိုလ်တို့သည် သာသနာတော်မြတ်ကြီးကို အနှစ်တစ်ရာထက်၊ အနှစ်တစ်ထောင်ထက်၊ အနှစ်တစ်သောင်းထက်ပင် တည်တံ့စေနိုင်ပေသည်။”

အမ္ဗပါလ မင်းသားနှင့် မဟာသမယ မင်းသမီးတို့သည် ဆရာတော်ကြီး၏ မိန့်ကြားတော်မူချက်ကို ကြားနာတော်မူပြီးနောက်၊ မဟာဝမ်းမြောက်တော်မူကြသည်။ ထိုနေ့မှစ၍လည်း သာသနာတော်မြတ်ကြီး၏ အကျိုးကို ပိုမို၍ အားတက်သရော ဆောင်ရွက်တော်မူကြသည်။

အချိန်ကား ကုန်လွန်လေသည်။ မင်းတရားကြီးကား သက်တော်ကြီးရင့်တော်မူသည်နှင့်အမျှ၊ ကွယ်လွန်တော်မူသည်။ ထို့နောက် အမ္ဗပါလ မင်းသားသည် မင်းအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူသည်။ အမ္ဗပါလ မင်းမင်းတရားကြီးကား မင်းအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူပြီးနောက်လည်း သာသနာတော်မြတ်ကြီး၏ အကျိုးကို ဆက်လက်၍ ဆောင်ရွက်တော်မူသည်။ မဟာသမယ မင်းသမီးနှင့် အတူတကွ ပိဋကတ်ကျမ်းဂန်တို့ကို ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခြင်း၊ ကျောင်းတိုက်ကြီးများ ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းခြင်း၊ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို ကျင့်သုံးတော်မူကြသော ရဟန်းသံဃာတော်အရှင်သူမြတ်တို့ကို ပင့်ဖိတ်၍ တရားအားထုတ်ရန် အတွက် ကျောင်းတိုက်ကြီးများကို လှူဒါန်းခြင်း စသည်တို့ကို အားတက်သရော ဆောင်ရွက်တော်မူသည်။

တစ်နေ့သော် အမ္ဗပါလ မင်းမင်းတရားကြီးသည် မဟာသမယ မိဖုရားကြီးနှင့် အတူတကွ သာသနာ့ဝန်ထမ်း ရဟန်းတော်များအား ရေအိုး၊ ရေကရားနှင့် တကွ သစ်ပင်ကြီးများ စိုက်ပျိုး၍ အရိပ်ကောင်း၊ လေကောင်းရအောင် ပြုလုပ်ပေးတော်မူသည်။ ထိုအခါ ရဟန်းတော်တစ်ပါးက ဤသို့ လျှောက်ထားတော်မူသည်ကား –

“မင်းမင်းတရားကြီး၊ မိဖုရားကြီး၊ သင်တို့နှစ်ဦးကား သာသနာတော်မြတ်ကြီး၏ အကျိုးကို အလွန်ဆောင်ရွက်တော်မူကြပေသည်။ သင်တို့ကား သာသနာတော်၏ အလင်းတိုင်ကြီးများ ဖြစ်ကြပေသည်။ သင်တို့၏ ကောင်းမှုကုသိုလ်တို့သည် သာသနာတော်မြတ်ကြီးကို အနှစ်တစ်ရာထက်၊ အနှစ်တစ်ထောင်ထက်၊ အနှစ်တစ်သောင်းထက်ပင် တည်တံ့စေနိုင်ပေသည်။”

အမ္ဗပါလ မင်းမင်းတရားကြီးနှင့် မဟာသမယ မိဖုရားကြီးတို့သည် ရဟန်းတော်များ၏ မိန့်ကြားတော်မူချက်ကို ကြားနာတော်မူပြီးနောက် မဟာဝမ်းမြောက်တော်မူကြသည်။ ထိုနေ့မှစ၍လည်း သာသနာတော်မြတ်ကြီး၏ အကျိုးကို ပိုမို၍ အားတက်သရော ဆောင်ရွက်တော်မူကြသည်။

ထိုသို့ အမ္ဗပါလ မင်းသားနှင့် မဟာသမယ မင်းသမီးတို့သည် မင်းအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူပြီးနောက်လည်း သာသနာတော်မြတ်ကြီး၏ အကျိုးကို အဘက်ဘက်မှ ဆောင်ရွက်တော်မူကြသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သာသနာတော်မြတ်ကြီးသည် အနှစ်တစ်ရာထက်၊ အနှစ်တစ်ထောင်ထက်၊ အနှစ်တစ်သောင်းထက်ပင် တည်တံ့တော်မူသည်။

နိဂုံး

“အကျိုးရှိသော အလုပ်ကို လုပ်ကြကုန်လော့။ ထိုအလုပ်တို့သည် သင့်ကို ချမ်းသာစေကုန်လတ္တံ့။”

ဘုရားအလောင်းတော်၏ ပါရမီတော်များ

“ဒါနပါရမီ၊ သီလပါရမီ၊ ဥပ္ပတ္တိပါရမီ၊ နိက္ခမ္မပါရမီ၊ ဉာဏပါရမီ၊ ဝီရိယပါရမီ၊ ခန္တီပါရမီ၊ သစ္စာပါရမီ၊ အဓိဋ္ဌာနပါရမီ၊ မေတ္တာပါရမီ၊ ဥပေက္ခာပါရမီ”